Deze richtlijnen/protocollen betreffen voorstellen tot behandeling van de meest voorkomende neurologische aandoeningen. Daarnaast zijn zeer frequent differentiaaldiagnosen opgenomen. De protocollen zijn tot stand gekomen door inbreng van alle stafleden en arts-assistenten, die allen voor 1- 2 protocollen verantwoording droegen, gevolgd door discussie binnen de vakgroep. Voor een deel zijn de protocollen gebaseerd op de eerste versie die in maart 2002 verscheen.

Dénes L.J. Tavy
Neuroloog/Klinisch Neurofysioloog
Den Haag, juni 2007.